Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στον χώρο της διασκέδασης που δεν χρειάζονται συστάσεις, φωνές ή δημόσιες υπενθυμίσεις για να παραμένουν ζωντανοί στη μνήμη όσων τους γνώρισαν. Γιατί το αποτύπωμά τους δεν γράφτηκε μόνο πάνω στις πίστες, ούτε μόνο στις συνεργασίες τους. Γράφτηκε κυρίως στον τρόπο που στάθηκαν ως άνθρωποι.
Και όταν ακούς να μιλούν για τον Παναγιώτη Τόλια, είτε από ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου, είτε από πρόσωπα της διασκέδασης, είτε από ανθρώπους που τον έζησαν μακριά από τα φώτα, έξω από τη σκηνή και πέρα από τη δημόσια εικόνα, μία είναι η λέξη που βγαίνει πρώτη και αυθόρμητα:
Άνθρωπος. Με Α κεφαλαίο.
Σε μια εποχή που η μπέσα, ο λόγος και η καθαρότητα χαρακτήρα μοιάζουν όλο και πιο σπάνια, ο Παναγιώτης Τόλιας ήταν και παραμένει για πολλούς ένα ξεχωριστό παράδειγμα. Ταπεινός, σεμνός, αληθινός, κύριος. Από εκείνους που δεν προσπαθούσαν να επιβληθούν με θόρυβο, αλλά κέρδιζαν τον σεβασμό με την παρουσία, τη συνέπεια και τη στάση ζωής τους.
Μετά από μια άκρως επιτυχημένη εικοσαετία στον χώρο, γεμάτη σημαντικές συνεργασίες, πορεία και ουσιαστική παρουσία, εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια έχει επιλέξει να αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά δρώμενα για προσωπικούς λόγους. Μια απουσία που μπορεί να είναι αισθητή, αλλά δεν έσβησε ποτέ τη θέση που κατέχει στις καρδιές όσων τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.
Γιατί υπάρχουν πρόσωπα που, ακόμη και όταν απομακρύνονται, αφήνουν πίσω τους μια θέση που δεν καλύπτεται εύκολα.
Μια θέση που τους περιμένει.
Όχι από υποχρέωση, αλλά από αγάπη.
Από εκτίμηση.
Από αληθινό σεβασμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ:
