Η Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου Άνω Τρικάλων Κορινθίας ετοιμάζεται να εορτάσει πανηγυρικώς την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

Με αισθήματα πνευματικής χαράς και κατανύξεως,
η Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου Άνω Τρικάλων Κορινθίας
ετοιμάζεται να εορτάσει πανηγυρικώς την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού,
συγχρόνως δε να τιμήσει τη μνήμη της ευρέσεως της Ιεράς Εικόνος
του Αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου, Επισκόπου Σεβαστείας.

Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 18:30
θα πραγματοποιηθεί λιτανευτική πομπή των Ιερών Λειψάνων
που θησαυρίζονται στην Ιερά Μονή
και θα ακολουθήσει ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος.

Τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 07:30 θα τελεσθούν
ο Όρθρος και εν συνεχεία η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία,
προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κεγχρεών κ. Αγαπίου,
ο οποίος και θα κηρύξει τον θείο λόγο.

Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας θα τελεσθεί η Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Ιδιαιτέρα ευλογία για τους προσκυνητές αποτελεί η παρουσία στην Ιερά Μονή
αποτμήματος του Τιμίου Ξύλου, το οποίο θα τεθεί προς προσκύνηση.

Η Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου προσκαλεί όλους τους πιστούς να προσέλθουν
και να συμμετάσχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις της πανηγύρεως,
ώστε όλοι μαζί να τιμήσουμε τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου μας
και να λάβουμε την ευλογία του Αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου.

Καλούνται οι ευσεβείς και ευλαβείς χριστιανοί να προσέλθουν
και να συμμετάσχουν στον πανηγυρικό εορτασμό της Ιεράς Μονής.

Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου Ξυλοκάστρου
Η παράδοση θέλει την εικόνα του Αγίου
να βρέθηκε μέσα σε μια εξαιρετικά δυσπρόσιτη σπηλιά,
απομονωμένη από ανθρώπου βλέμματα.

Ακριβώς μετά τα Άνω Τρίκαλα και σε απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων,
στη βορειοανατολική πλευρά του όρου Ζήρειας ή Κυλλήνης,
συναντάμε μια ιστορική Μονή που φέρει το όνομα του πολιούχου Ξυλοκάστρου, τη Μονή Αγίου Βλασίου.
Πρόκειται για ένα μοναστήρι με ιστορία που ξεκινά από το 1300 – 1400 μ.Χ.

Η παράδοση θέλει την εικόνα του Αγίου να βρέθηκε μέσα σε μια εξαιρετικά δυσπρόσιτη σπηλιά,
απομονωμένη από ανθρώπου βλέμματα.
Επρόκειτο για μια ξύλινη αγιογραφία του 8ου αιώνα,
που δείχνει τον Άγιο ένθρονο να ευλογεί και να κρατά στο αριστερό του χέρι περγαμηνή.
Η εύρεση της εικόνας παρακίνησε τον άνθρωπο που την ανακάλυψε
να χτίσει ένα ναΰδριο στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται η προαναφερθείσα εκκλησία.

Μπορεί να μην έχουμε σαφή στοιχεία που να αναφέρουν
πόσον καιρό παρέμεινε ο μικρός ναός στο σημείο,
γνωρίζουμε όμως ότι τη θέση του πήρε το πανέμορφο μοναστήρι του σήμερα
που οικοδομήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα.
Το 1918, έχουμε την επέκταση του μοναστηριού,
με τη δημιουργία ενός γυναικωνίτη στο πίσω μέρος του.

Γιατί ο ναός χτίστηκε στο σημείο αυτό;
– Τι αναφέρει ο θρύλος

«Ο ναός θέλω να χτιστεί απέναντι από τον βράχο» είπε ο Άγιος στον πρωτομάστορα
μόλις εμφανίστηκε στον ύπνο του, σύμφωνα με την παράδοση.
Ο τεχνίτης που σκόπευε να χτίσει το μοναστήρι στη θέση «καμπαναριό» των Άνω Τρικάλων
δεν έδωσε σημασία.

Όμως, ο Άγιος Βλάσιος λένε ότι όχι μόνο ξαναεμφανίστηκε στο όνειρό του,
αλλά μετατόπισε και τα εργαλεία του το βράδυ στον βράχο,
σε διαφορετικό σημείο δηλαδή από εκείνο που τα είχε ο ίδιος αφήσει την προηγούμενη μέρα.
Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, παρά να υπακούσει στις βουλές του Αγίου
και να χτίσει τον ναό εκεί όπου τον συναντάμε σήμερα.

Αξιοπρόσεκτα σημεία του ναού

Ο σημερινός ναός είναι μονοθάλαμος, χαμηλός και φέρει δύο τυφλά τόξα δεξιά.
Αξιοπρόσεκτα είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο και οι εικόνες του που αποτελούν έργα του Σκορδίλη.
Οι εικόνες φιλοτεχνήθηκαν τον 17ο αιώνα μ.Χ. ενώ το τέμπλο τον 18ο αιώνα.

Την ίδια στιγμή, το εξωτερικό του ναού αποτελεί πραγματικά ένα εξαιρετικά ευχάριστο περιβάλλον,
που μόνο σε ορεινό μοναστήρι θα ταίριαζε.
Το προαύλιό του είναι μέσα στη φύση με λουλούδια, τραπεζάκια, μια βρύση που φέρνει νερό από το βουνό,
καθίσματα και ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στη Γέννηση της Παναγίας.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλαίσθητο και γαλήνιο τοπίο που προδιαθέτει τον επισκέπτη ευχάριστα.

Οι αγιογραφίες δια χειρός Σαντοριναίου και η αναβίωση του ναού

Αρκετά χρόνια μετά τις παλαιές δόξες του ναού, μόνασε ο Δομέτιος Κασσόρης (1918- 1924),
ο οποίος στόλισε τον ναό με λίγες αγιογραφίες, τις οποίες έκανε ο Ν. Σαντοριναίος.
Το 1924 ακολουθεί η ηγουμένη Θέκλα Σταυροπούλου που συνέβαλε σημαντικά
ώστε το Υπουργείο να αναγνωρίσει την εκκλησία του Αγίου Βλασίου ως επίσημη μονή (1928).