Το Τοπικό Τμήμα Ξυλοκάστρου ΣΕΟ με βαθιά θλίψη αποχαιρετά την Κατερίνα Βαρβιτσιώτη, μια οδηγό από τον τόπο μας, που υπηρέτησε τον Οδηγισμό με αφοσίωση, συνέπεια και αγάπη σε όλη της τη ζωή

ΣΕΟ Τοπικό Τμήμα Ξυλοκάστρου

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε την Κατερίνα Βαρβιτσιώτη, μια οδηγό από τον τόπο μας,
μια γυναίκα που υπηρέτησε τον Οδηγισμό με αφοσίωση, συνέπεια και αγάπη σε όλη της τη ζωή.

Η Κατερίνα Βαρβιτσιώτη υπήρξε Μέλος της Γενικής Συνέλευσης
και μέλος της Επιτροπής Μουσείου Ελληνικού Οδηγισμού.
Είχε διατελέσει:
• Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου
• Πρόεδρος του Τμήματος Συνεργασίας Παλαιών Οδηγών
• Πρόεδρος της ΕΣΠΠΟΕ
• Πρόεδρος της Επιτροπής του Μουσείου Ελληνικού Οδηγισμού

Παράλληλα, υπηρέτησε ως Εκπαιδεύτρια, Κατασκηνώτρια,
Μέλος της Επιτροπής Οικονομικής Αρωγής,
Βοηθός Γενικής Εφόρου,
Βοηθός Εφόρου Κλάδου Οδηγών και Συνεργάτης Κλάδου Οδηγών.

Ως υπάλληλος του ΣΕΟ, εργάστηκε με συνέπεια και ήθος
ως Προϊσταμένη του Τομέα Ανάπτυξης και
ως Γραμματέας Τμήματος Ανάπτυξης & της Γεν. Εφορίας –
Τμ. Εκπαιδεύσεων – Τμ. Κατασκηνώσεων – Τμ. Διεθνών Σχέσεων – Κλάδου Οδηγών.

Κατείχε Δίπλωμα Αρχηγού, Κατασκηνώτριας και Εκπαιδεύτριας.

Το Τοπικό Τμήμα Ξυλοκάστρου, στη μνήμη της αγαπημένης μας Κατερίνας Βαρβιτσιώτη,
αποφάσισε, αντί στεφάνου, να προσφέρει στη μνήμη της,
χρηματικό ποσό στο Μουσείο Οδηγισμού Θεσσαλονίκης,
έναν χώρο που τόσο αγάπησε και για τον οποίο εργάστηκε με ιδιαίτερη αφοσίωση.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής, όλες οι ομάδες του Τοπικού Τμήματος, σε όλους τους Κλάδους,
θα τηρήσουν ενός λεπτού σιγή κατά την έναρξη των συγκεντρώσεών τους την επόμενη εβδομάδα.

Παράλληλα, η φωτογραφία της Κατερίνας,
μαζί με εκείνη της ιδρύτριας του Τοπικού Τμήματος Ξυλοκάστρου,
θα τοποθετηθεί στον χώρο της Εστίας, ως μια διαρκής υπενθύμιση
της προσφοράς και της αγάπης της για τον Οδηγισμό.
Τα στελέχη και τα μέλη του Τοπικού Τμήματος θα τελέσουν το δικό τους Τρισάγιο
στη μνήμη της, φορώντας τις στολές τους,
αποτίοντας έτσι τον δικό τους φόρο τιμής και αποχαιρετισμού στην αγαπημένη μας Κατερίνα.

Ας αναπαυθεί με ειρήνη, και η καλοσύνη της να μείνει παρηγοριά για όσους την γνώρισαν.